En wij die dachten dat in de tijd van onze (over)grootouders zoiets als public relations of marketingstrategie onbestaande was. Akkoord, de woorden moesten nog uitgevonden worden, maar de zin voor commercie was er wel degelijk. Dat blijkt alleszins uit een kleine brochure – of, zo u wil, een bedrijfsfolder of catalogus ...
De jongste dagen volgen we geen nummers van fietsknooppunten, maar vogels. Rond de baai van de Somme zijn een aantal bewegwijzerde fietsroutes uitgetekend, met de ene keer een kievit of mees, de andere keer een gaai of reiger op de bordjes. Waar de silhouetten van een avocette en een gravelot voor staan, moet ik eerlijk gezegd ...
|
Woensdag 12 augustus 2009
|
Terug van drie dagen Limburg, met vrouw en twee jongste dochters. Uiteraard gingen de fietsen mee, want het zou zonde zijn de mooiste en comfortabelste fietspaden van het land links te laten liggen. We logeerden in The Oak in Zutendaal, een hotelletje dat zichzelf promoot als fietsvriendelijk, en dat blijkt terecht.
Aan de voet van de Berg Ten Houte op bezoek bij Filip Meirhaeghe. De mountainbike waarmee hij in 2000 in Sydney Olympisch zilver won, geeft hij in bruikleen aan het Wielermuseum. Meegenomen is dat zelfs het plaatje met zijn deelnemingsnummer en het logo van Sydney nog aan het stuur hangt.
A true story, vandaag gehoord van enkele bezoekers in het museum, over hun collega-schooldirecteur. “Op een zondag in april zit de directeur voor zijn toestel en kijkt naar de finale van Parijs-Roubaix.
Het is ongemeen spannend. Zo spannend dat er buiten de man en zijn fauteuil geen andere werkelijkheid meer is.
Met de Gilbert Desmet Mountainbike Tour laat de Koninklijke Wielrijdersbond Flandria andermaal de recreatieve en sportieve fietser aan zijn of haar trekken komen. Een mix van paadjes en dreven, boswegels en single tracks laat Lichtervelde en omgeving van zijn meest verrassende kant zien.
Ze ligt nog bij elke Lichterveldenaar vers in het geheugen, maar toch is het intussen al weer vijf jaar geleden: de dolle veertiendaagse n.a.v. Dorp van de Ronde. In de expositieruimte van het gemeentehuis worden
de herinneringen in woord en beeld weer opgehaald.
Naar Wetteren, dit jaar Dorp van de Ronde. Naar aanleiding daarvan werd er een poëziewedstrijd – ‘Dichter op de Fiets’ – georganiseerd. Met mijn gedicht ‘Speeltijd’ hoor ik bij de winnaars. In het stadhuis
krijgen alle laureaten hun prijs, maar wat me bovenal interesseert is dat je sinds deze week in het centrum van Wetteren kan wandelen langs de kunstpanelen met de winnende gedichten – die van de
volwassenen én van de kinderen en jongeren.
Van de would-be sterren, de semi-blasés en pseudo-vedetten onderscheiden de écht Groten der Aarde zich door hun eenvoud en vriendelijkheid, hun aandacht voor de gewone man, hun authenticiteit. Het geldt voor de wielersport, het geldt evenzeer in andere domeinen van de maatschappij.
De balustrades van een velodroom. Campagnolo – Davitamon – Grinta! – Rodania –Polar – Het Nieuwsblad – Nissan – WBV – Lotto – KBC –Shimano – Vermarc. Eén kleurig en lang gerekt lint dat zich rond het magische ovaal kronkelt en uiteindelijk in eigen staart bijt, zodat je alles en tegelijk helemaal niks leest. De balustrade rond de wielerpiste in het Sportpark De Schorre is van een andere orde.
|