Patrick Cornillie

Freddy Maertens

Uit Lombardsijde kwam hij,
gehard door het mateloos gevecht
met duinzand en polderklei.
De longen vol lucht, de dijen
machtig als de branding, de spieren
op springtij.

Hoe hij de kracht in zijn vleugels spande
en met stevige lendenrukken de zeewind bedwong.
Feestelijk gooide hij de champagnefles
tegen de voorsteven aan. Om op machtige
kruissnelheid door te gaan. En telkens weer
te zegevieren met zeven knopen voorsprong.

Tom Boonen

Is het zijn frisse jongenskop,
de vanzelfsprekende cool van zijn look?
Is het de manier waarop hij het stuur
blik over de kasseien ramt?

En laat zien hoe gestroomlijnd
kunst op een fiets wel kan zijn.

Feit is: enkel hij die zo’n wil heeft,
kan de weg tonen. In zijn spoor is het
de pijn van de verzuring verbijten,
gaat het lomp en loom, stampt het
bonkig en schonkig. Rijdt de rest erbij

voor spek achter Boonen.

Bart Wellens

Recht uit moeders keuken komt hij op de kluiten.
Gezond van blos en welgevormd van kuiten
put hij zijn kracht uit jonge duifjes en een guitige lach.

Schalkse ruiter, acrobaat als het over land-
en modderwegen gaat. Stormt hij bijdehand op trappen
en taluds, wringt hij zich tussen nadar en knotwilgen.

Rad van tong ook, vrolijke snuiter, crosser des volks.
Zie hem door de dennenbossen hossen, zie hem
strijden langs akkergrond en weiden.

De Witte op wielen, ondeugende paljas
in de ogen van juichende huisvrouwen.

Erwin Vervecken

Een heer met klasse, een heer met stijl. Te veel
seigneur – “schone coureur” – zou je denken
voor deze sport van hard labeur en modderbrij.

Maar toch: met een zekere grandeur geeft hij
kleur aan de strijd om parken en landerijen.
Staan duin en hei onder zijn voogdij.

De finesses van het fietsen, de soepele sprint
langs weilanden en bosschages – hij doet het
goed, hij doet het chique, zo vindt het publiek.