Schrijfsels van Patrick Cornillie die op stapel staan…

Of het nu om de koers gaat, eigen tochten, leeservaringen in wielerboeken, wielerhistorische opzoekingen of eigen schrijverij, altijd en overal nestelt Patrick Cornillie zich in het zog van coureurs en fietsrecreanten. Als een echte wieltjeszuiger. Tussen april 2008 en april 2010 hield de auteur een dagboek bij. Geen literatureluur, gelul over het eigen ego, niks spectaculairs. Evenmin polemieken over het wielerbestel en het dopingprobleem, noch krachtpatserij over achterwaarts de Mont Ventoux of zes keer in één etmaal l’Alpe d’Huez beklimmen. De auteur heeft geen waarheid in pacht. Er valt niets te winnen of te veroveren, evenmin iets te bewijzen. Het gaat om het schrijven, recht uit het (wieler)hart. Over de fietsknooppunten in Limburg en mountainbiken in West-Vlaanderen, het zadel van Briek Schotte en Cornillies buurman die ooit Merckx klopte. Over de relatie tussen Museeuw en Belle Perez, koebeesten in kleine flesjes en brousse-fietsen voor de Congo. Onderhoudend en amusant, 200 bladzijden lang.

“Het dagboek dient niet om je dagen te vertellen, maar om te zeggen wat ze met je doen.” (Leonard Nolens)

In tegenstelling tot zijn tijdgenoten Briek Schotte en Rik Van Steenbergen kreeg Marcel Kint (Zwevegem 1914 – Kortrijk 2002) nooit de aandacht die hij in de Belgische wielerhistoriek ontegensprekelijk verdient. Nochtans was hij een al even fenomenale coureur. Met deze uitgebreide biografie wordt de leemte meteen weggewerkt. In dit boek brengt Patrick Cornillie 88 jaar Marcel Kint in beeld: van zijn harde jeugdjaren tot zijn debuut in de Tour, het koersen tijdens de oorlog, zijn leven na het wielrennen en de opstart van zijn eigen fietsenmerk.
Marcel Kint veroverde in 1938 de regenboogtrui en werd de langste regerende wereldkampioen ooit. Dat kwam uiteraard door de oorlog, die zijn carričre danig hypothekeerde. Toch won hij ook Parijs-Roubaix, Gent-Wevelgem, drie keer de Waalse Pijl, Parijs-Brussel, het Belgisch kampioenschap, zes Tourritten, enz. Zonder die verloren jaren zou hij ongetwijfeld een fenomenaal – bijna Merckxiaans – palmares bij elkaar gefiest hebben.

Geďllustreerd met unieke documenten en foto’s uit het familie-archief. Het boek verschijnt in 2011 bij Uitgeverij Groeninghe in Kortrijk.

Een bundel met 45 nieuwe gedichten.

Gedichten uit deze bundel verschenen eerder in de literaire tijdschriften Kreatief, Deus Ex Machina, Vlaanderen en Schoon Schip, in de bloemlezing Gedichten 2003 (Davidsfonds) en/of werden bekroond met de Guido Wulmsprijs voor Poëzie Sint-Truiden (2003), de Ambrozijn Poëzieprijs Ieper (2004) en de Poëzieprijs van de Stad Halle (2006).

Een nieuwe bundel wielerverhalen van Patrick Cornillie, voor eigen plezier en uit-lust-met-de-penne, met de nodige lichtvoetigheid en ironie, maar tegelijk ook met veel passie voor de fiets geschreven, van pure fantasie tot harde koersrealiteit. Over de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan voor het wielrennen. Van het sterrenbeeld van Tom Boonen en de teennagels van Rik Van Looy, over VIP-tenten en kermiskoersmuziek, tot de prostitutering van de Oude Kwaremont en des schrijvers whereabouts. En, uiteraard, over de welgevormde cups van Hanka Kupfernagel. In de 33 wielerverhalen wisselen columns, gefantaseerde verhalen, gekke invallen, autobiografische stukjes, dagboeknotities tot zelfs theaterfragmenten elkaar af. Openhartig en onbevangen. En altijd even verwonderd over de wereld van het veloke...